Często zadawane pytania

Termin „ochrona przeciwpożarowa” odnosi się do środków zapobiegawczych podjętych w celu uniknięcia powstawaniu pożaru. W przypadku wystąpienia pożaru środki ochrony przeciwpożarowej, takie jak wczesne wykrywanie i gaszenie pożaru, chronią osoby, przedmioty wartościowe i procesy.

Ochronę przeciwpożarową trzeba rozpatrywać w całości. Tylko zintegrowana koncepcja ochrony przeciwpożarowej prowadzi do osiągnięcia żądanej ochrony. Ochronę przeciwpożarową można podzielić na prewencyjną i ofensywną ochronę przeciwpożarową. Zapobiegawczą ochronę przeciwpożarową można dalej podzielić na konstrukcyjną, sprzętową i organizacyjną ochronę przeciwpożarową.

Stanowiska pracy muszą być ustawione i obsługiwane w taki sposób, aby nie zagrażały bezpieczeństwu i porządkowi pracy osób zatrudnionych.

Prawo budowlane krajów związkowych stanowi, że każdy operator budynku ma obowiązek zadbać o to, aby przy rozmieszczaniu, budowaniu i użytkowaniu budynków nie występowało zagrożenie dla życia, zdrowia i środowiska naturalnego.

Zgodnie z prawem cywilnym zgodnie z §§ 31 i 823 niemieckiego kodeksu cywilnego BGB spółka odpowiada za działania swoich organów i osób równych ich pozycjom.

Zgodnie z prawem ubezpieczeniowym zakład ubezpieczeń jako ubezpieczający jest zobowiązany do zapobiegania lub zmniejszania szkód powstałych w wyniku pożaru zgodnie np. z Ogólnymi Warunkami Ubezpieczenia Przeciwpożarowego.

Źródło: www.vds.de

Zgodnie z normą DIN VDE 0833-2 projektowanie i montaż systemu sygnalizacji pożarowej w Niemczech muszą być wykonywane przez wykwalifikowanego elektryka. Powyższe stwierdzenie obowiązuje wraz z DIN 14675 i DIN VDE 0833-1.

Źródło: DIN VDE 0833-2: 2009-06

 

Budowle przemysłowe to budynki lub części budynków w przemyśle i handlu, które wykorzystuje się do produkcji (produkcja, obróbka, utylizacja, dystrybucja) lub przechowywania produktów lub towarów.

Dalsze postanowienia zawiera Dyrektywa wzorcowa w sprawie konstrukcyjnej ochrony przeciwpożarowej w budownictwie przemysłowym (MIndBauRL), którą głównie pod względem merytorycznym przejęto w ustawodawstwie krajów związkowych. Celem niniejszej dyrektywy jest uregulowanie minimalnych wymagań przeciwpożarowych dla budynków przemysłowych, w szczegól

  • ognioodporności podzespołów,
  • palności materiałów budowlanych,
  • wielkości stref lub stref przeciwpożarowych,
  • rozmieszczenie, położenie i długość dróg ewakuacyjnych.

Budowle przemysłowe spełniające wymagania niniejszej dyrektywy spełniają cele ochronne określone w § 14 MBO (wzorcowej ordynacji budowlanej).

Źródło: Dyrektywa wzorcowa w sprawie konstrukcyjnej ochrony przeciwpożarowej w budownictwie przemysłowym – (MIndBauRL)

Specyficzna dla danego obiektu całość wszystkich niezbędnych środków ochrony przeciwpożarowej zgromadzonych w celu kontroli istniejącego ryzyka i osiągnięcia istotnych lub zdefiniowanych celów ochrony przeciwpożarowej.

Uwaga: Zgodnie z tą definicją prawo budowlane krajów związkowych (LBO) ze specjalnymi przepisami budowlanymi można uznać za budowlano-nadzorcze, wzorcowe koncepcje ochronne projektu. Nie istnieje żadna definicja prawna tego terminu, który często stosuje się w budownictwie. W związku z tym jest on obecnie używany w związku z innymi treściami. Koncepcja ochrony przeciwpożarowej jest zasadniczo wymagana dla konstrukcji specjalnych, jeżeli pod względem budowlano-nadzorczym nie wprowadzono żadnych specjalnych przepisów budowlanych lub się od nich odchodzi. Koncepcję ochrony przeciwpożarowej częściowo utożsamia się z projektem ochrony przeciwpożarowej lub stawia razem z nią jako całość.

Źródło: VdS 3547: 2014-02(01)

Zmiany w infrastrukturze ochrony przeciwpożarowej oraz zwiększenie obciążenia ogniowego wymagają przeglądu koncepcji ochrony przeciwpożarowej. Jeżeli prowadzi to do obniżenia kategorii bezpieczeństwa, dłuższego równoważnego czasu trwania pożaru lub dłuższego okresu ognioodporności wymaganego na podstawie obliczeń, stanowi to zmianę sposobu użytkowania. Tego rodzaju zmiany sposobu użytkowania wymagają złożenia wniosku o pozwolenie na budowę i jego uzyskania, jeżeli wynikają z nich wyższe wymagania.

Źródło: Dyrektywa wzorcowa w sprawie konstrukcyjnej ochrony przeciwpożarowej w budownictwie przemysłowym – (MIndBauRL)

Konstrukcyjna ochrona przeciwpożarowa jest częścią zapobiegawczej ochrony przeciwpożarowej i uwzględnia aspekty, takie jak odporność ogniowa elementów budowlanych, palność materiałów budowlanych, rozmieszczenie dróg ewakuacji i ratowniczych oraz wymiarowanie stref.

Źródło: G-20-2 Wymagania, klasyfikacje, świadectwa 08/2011 Knauf

Ochrona przeciwpożarowa maszyn stanowi część zapobiegawczej ochrony przeciwpożarowej i uwzględnia na przykład aspekty, takie jak stosowanie systemów sygnalizacji pożarowej, systemów gaśniczych, systemów odprowadzania dymu i ciepła oraz awaryjnych systemów zasilania i oświetlenia.

Źródło: G-20-2 Wymagania, klasyfikacje, świadectwa 08/2011 Knauf

Organizacyjna ochrona przeciwpożarowa jest częścią zapobiegawczej ochrony przeciwpożarowej i obejmuje na przykład dostarczanie gaśnic, szkolenie pracowników, oznakowanie dróg ewakuacji i sprzętu bezpieczeństwa oraz przygotowanie planów ewakuacji i ratownictwa.

Źródło: G-20-2 Wymagania, klasyfikacje, świadectwa 08/2011 Knauf

W świadectwie ochrony przeciwpożarowej porównuje się w całości i szczegółowo środki ochrony przeciwpożarowej planowane dla danego obiektu pod kątem zgodności z ustawowymi wymaganiami w zakresie ochrony przeciwpożarowej oraz – jeżeli jest to możliwe – z koncepcją ochrony przeciwpożarowej pod względem budowlano-nadzorczym.

Źródło: VdS 3547: 2014-02(01)

Ekspertyza to opinia biegłego w danej sprawie. Uwaga: Ekspertyzy zleca się często w celu udzielenia odpowiedzi na indywidualne pytania i rozwiązania konkretnych problemów. Ekspertyza nie zastępuje potwierdzenia ochrony przeciwpożarowej ani koncepcji ochrony przeciwpożarowej.

Źródło: VdS 3547: 2014-02(01)

Czujka pożarowa reagująca na unoszące się w powietrzu cząstki ognia i/lub tlące się elementy.

Źródło: DIN EN 54-1:2011

Czujka dymu, w której powietrze i aerozole są zasysane za pomocą jednostki zasysającej (np. wentylator zasysający lub pompa zasysająca) przez urządzenie zasysające i doprowadzane do jednej lub więcej czujek dymu.

Źródło: DIN E 54-20:2009

Podzespół, seria podzespołów lub specjalne urządzenie (np. sieć przewodów rurowych), które jest częścią zasysającej czujki dymu i przekazuje próbki powietrza do czujki dymu.

Źródło: DIN EN 54-20:2009

Zasysające czujki dymu to czujki dymu, w których powietrze i aerozole są stale zasysane przez jednostkę zasysającą (np. wentylator zasysający) przez odpowiedni system rurek zasysających i doprowadzane do jednego lub dwóch bardzo czułych czujników dymu. Próbki powietrza są analizowane w urządzeniu. Te systemy czujek można optymalnie dostosować i sparametryzować do warunków otoczenia. Istnieje odrębna norma produktów DIN EN 54-20 dotycząca kontroli i certyfikacji zasysających czujek dymu.

Zasysające czujki dymu dzielą się na trzy klasy czułości zgodnie z normą DIN EN 54-20: Klasa A dla czujek o wysokiej czułości, klasa B dla czujek czułych i klasa C dla czujek standardowych.

Są to czujki reagujące na zmierzone parametry pożarowe w pobliżu stałego punktu.

Źródło:  DIN EN 54-1:2011

Wybór automatycznej czujki przeciwpożarowej zależy od oczekiwanego przebiegu pożaru i oczekiwanych zakłóceń w budynku. W zależności od tych warunków ogólnych wyspecjalizowany projektant, na przykład firmę WAGNER, może wybrać odpowiednie czujki przeciwpożarowe, i zaprojektować zgodnie ze specyfikacjami klienta.

Zasysająca czujka dymu zgodnie z normami może na przykład zastąpić do 32 punktowych czujek dymu. Zasysające czujki dymu można wykorzystywać w pierwszej kolejności zastosowaniach, w których wymagane jest jak najszybsze wykrycie pożaru i w których łatwy dostęp do centralnej zasysającej czujki dymu umożliwia konserwację bez przerywania pracy. Zasysające czujki dymu są również zalecane do zastosowań wymagających maksymalnej ochrony przed fałszywymi alarmami, zwłaszcza jeśli są wyposażone w system filtrów dostosowany do danego rodzaju zastosowania.

Zasysające czujki dymu można w pierwszej kolejności wykorzystywać w zastosowaniach, w których występuje wysoka wilgotność powietrza, wysokie lub niskie temperatury lub silne zanieczyszczenie.

 

„Otwory wlotowe zasysających czujek dymu trzeba zaprojektować w taki sam sposób, jak punktowe czujki dymu.”

Oznacza to na przykład, że przy projektowaniu zasysającej czujki dymu otwór wlotowy czujki klasy C odpowiada czułości reakcji konwencjonalnej punktowej czujki dymu.

Źródło: DIN VDE 0833-2:2009-06

Pod pojęciem wczesnego wykrywania pożaru firma WAGNER rozumie możliwie najwcześniejsze, ale mimo to niezawodne wykrywanie pożaru. Powyższą przewagę czasową w wykrywaniu pożaru można wykorzystać do optymalnego rejestrowania scenariuszy powstawania pożaru w czasie i jak najszybszego uruchamiania odpowiedniego alarmu. 

Część systemu sygnalizacji pożarowej zawierająca co najmniej jeden czujnik, który stale lub okresowo monitoruje co najmniej jeden odpowiedni parametr fizyczny lub chemiczny (parametr pożaru) występujący w wyniku pożaru i który wysyła co najmniej jeden odpowiedni sygnał do centrali sygnalizacji pożarowej.

Źródło: VdS 2320: 2008-06 (03)

Grupa elementów składowych, w tym centrala sygnalizacji pożarowej, zdolna do wykrywania, zgłaszania i sygnalizowania pożaru, o ile jest wkomponowana w określoną konfigurację.

Źródło: VdS 2380: 2016-06 (05)

Systemy sygnalizacji pożarowej i ich podzespoły podlegają konserwacji. Zasadniczo obejmuje to takie działania, jak przeglądy, konserwacje, naprawy i udoskonalenia (DIN 31051:2012-09).

Zasadniczo do tych działań i terminów mają zastosowanie przepisy lokalne/krajowe oraz rozporządzenia. Ponadto należy również wziąć pod uwagę ustalenia specyficzne dla danego produktu.

Odpowiednie kryteria dla systemów sygnalizacji pożarowej stosowanych w Niemczech są udokumentowane w obowiązujących wersjach norm DIN 14675, DIN VDE 0833-1 i DIN VDE 0833-2.

Centrala sygnalizacji pożarowej jest urządzeniem zgodnym z normą DIN EN 54-1, które gromadzi informacje z systemu sygnalizacji pożarowej i na ich podstawie generuje komunikaty.

Źródło: VdS 2380:2016-06 (05)

Zespół sygnalizacji pożarowej oznacza wszystkie urządzenia i podzespoły (np. centralę sygnalizacji pożarowej, czujkę przeciwpożarową, urządzenie alarmowe) pracujących w systemie sygnalizacji pożarowej, które zestrojono pod kątem funkcjonalnej współpracy.

Źródło: VdS 2320:2008-06 (03)

Instalacje redukcji tlenu mają za zadanie zapobiegać rozprzestrzenianiu się płomieni w strefie ochrony przez dodawanie azotu. Systemy redukcji tlenu stosuje się w zapobiegawczej ochronie przeciwpożarowej. Instalacje redukcji tlenu nie są przeznaczone do gaszenia pożarów.

Planowanie, instalacja i testowanie systemu muszą opierać się na dokładnej znajomości strefy ochrony, jego sposobu użytkowania i środków ochrony osobistej. Ważne jest, aby rozważyć działania w zakresie ochrony przeciwpożarowej w odniesieniu do zagrożenia jako całości. Instalację redukcji tlenu można uważać za część koncepcji ochrony przeciwpożarowej w połączeniu z innymi środkami ochrony przeciwpożarowej.

Źródło: VdS 3527:2015-05 (02)

W instalacjach redukcji tlenu pomieszczenie/strefa ochrony stale utrzymuje się w atmosferze, która niezawodnie zapobiega rozprzestrzenianiu się płomieni. W celu wprowadzenia wystarczającej ilości azotu do strefy ochronnej zawsze stosuje się odpowiednie urządzenia pomiarowe i kontrolne, aby nie przekroczyć stężenia obliczeniowego w odniesieniu do zawartości tlenu.

Źródło: VdS 3527:2015-05 (02)

Ryzyko pożarowe wynika z połączenia prawdopodobieństwa wystąpienia pożaru z przewidywanym uszkodzeniem. Uwaga: Często obliczane jako iloczyn prawdopodobieństwa i skutków.

Źródło: DIN EN ISO 13943: 2011-02

System ochrony przeciwpożarowej to grupa urządzeń, które w połączeniu mogą samoczynnie zainicjować działania mające na celu ograniczenie skutków pożaru.

Źródło: DIN EN 54-1:2011

Piroliza oznacza rozkład chemiczny substancji powstałej w wyniku działania ciepła.
Uwaga: Termin „piroliza” często odnosi się do etapu pożaru przed rozpoczęciem spalania w postaci płomieni.

Źródło: DIN EN ISO 13943: 2011-02

Aprobata VdS jest potwierdzeniem zgodności urządzeń, podzespołów, systemów, instalatorów z odpowiednimi wytycznymi VdS.

Źródło: VdS 2380:2016-06 (05)